Laatst kwam er iemand naar mij toe en die zei: "Hoe gaat het met je blog? BloodySugar toch?" Ja, er zijn echt mensen die naar mij toe komen over mijn blog en dat vind ik leuk. Deze mensen zijn meestal meer geïnteresseerd in mij (ja die zijn er echt) dan in mijn blog en proberen dit als openingszin. Dikke prima hoor... Als je de naam van blog tenminste goed uitspreekt en niet als iemand die denkt dat Engels en Zweeds dezelfde taal zijn en er maar een vleugje Ikea door heen gooit (No hate, Ikea). 

Maar goed, even om de vraag te beantwoorden: Slecht. Ik zie het bloggen meer als een 'moetje' en niet als een 'magje', een 'leukje' of een 'vrijetijdsbestendingkje'. Ik heb make-up liggen dat nog onaangeraakt is omdat ik het op mijn blog wil reviewen. Ten eerste, ik wil niet meer wachten met het gebruiken van mijn mooie makeupjes. Ten tweede, als het zover is dat ik er een review over ga schrijven dan is het al uit het assortiment. Ten derde, alles is al honderdduizend keer gereviewed door bloggers die honderdduizend bezoekers hebben per minuut. Ten vierde, en nu?

En nu. Ik wil verdomme blijven schrijven want ik betaal niet voor niets honderdduizend euro per jaar om deze mooie .nl te behouden. Ook wil ik een leuke bezigheid voor mijzelf en mijn fantastische schrijftalent met de rest van de wereld delen...Ahum. Ik heb dus besloten om meer te schrijven over dingen. Mijn docent Nederlands zei vroeger altijd; "Ik wil niet dat je het woord dingen gebruikt, want dingen zijn onduidelijk." Sindsdien heb ik het woord dingen zoveel mogelijk proberen te gebruiken.

Dingen brengen zin aan het leven, aan de eigenaar van dat leven om een eigen betekenis te geven aan dingen. Vaak kom ik niet op woorden en dan komt er een zin uit mijn mond gerold zoals de volgende: "Je weet wel, van die dingen en dan zitten er dingen in en die dingen in die dingen die maken dan weer dingen die dingen willen toevoegen." Niemand die snapt wat ik bedoel, terwijl ze in de tussentijd wel aan die dingen die ik bedoelde denken... Op de manier zoals zij het hebben ingevuld. Capiche? 

Wazig he, dingen. Dingen zijn alles en dingen zijn niks. Daarom hou ik zo van dingen. Onduidelijk, maar oké in de maatschappij. Misschien niet oké voor mijn oude Nederlands docent. Maar die vind andere dingen weer oké.

Tot schrijfs,
Hanneke Dingen(a) Beers (ja, mijn volledige naam.)

No comments:

Post a Comment