Het oppaskind











Ik klop op de voordeur van het oppaskind. Terwijl ik naar binnen kijk zie ik hem mij met een verstarde blik aankijken en hij schiet weg. Ik denk bij mezelf: "Z'n moeder heeft het hem niet verteld." De deur opent en z'n moeder zegt mij gedag. Van achter het aanrecht hoor ik half huilend, half krijsend het oppaskind roepen dat hij niet wil dat ik er ben.



Z'n moeder kijkt me aan en ze bevestigd mijn eerdere conclusie terwijl het kind zich nu jankend vastklampt aan haar sportbroek; "Hij wist het niet." Ze probeert met moeite de deur uit te gaan terwijl ze het kind als een losgeslagen puppy probeert binnen te houden. De deur sluit en ik kijk het kind aan. "Zullen we even lekker eten?" Vraag ik. Het kind gaat van half huilend naar lachend bij het horen van lekker eten en ik zie de verbeelding van friet in zijn ogen verschijnen. Ik lach en ik zet het bakje met erwten in de magnetron.

Eet smakelijk.

No comments:

Post a Comment